steeldrums

vanuit het niets kwamen ze. van vroeger.

vier gasten die elkaar niet kenden

maar wel iets moesten bouwen.

te verdelen: poet.

plan van aanpak: ok, hoe gaan we het doen?

pizza na een nacht zonder slaap, cola erbij. döner kip met sla maal twee, peukie erin.

gegrom rond achten. koppen tegen elkaar. tijd voor drums.

master compleet, we kunnen naar huis. heb jij nog een cd bij je?

middernachtelijke emotionele armoe in Vinex-Purmerend. geen cd.

wel een hard-disk. voor een radiocommercial. die blijft hangen. plakken. zweven. te gek.

steeldrums onder de douche, tijdens het hardlopen, het tikken van dit stukkie. Tun, tun, tin, tun, tun, tun…Tun, tun, tin, tun, tun, tun, tun, te.

woensdag 20 mei. 12.57u. 3fm.

sterkte en succes.

zeker weten.

malen met mark molenaar

waarom wrijven blanke voetballers hun zwarte medespelers altijd over de bol?

olleke bolleke

lenteherfst

even gaat het licht op zacht. zodat niemand het merkt. en dan slaat hij zijn slag. de lenteherfst. om na een storm van lindenbloesem te ontpoppen in een volgroene zomer. kom maar op!

feminisme 3.0

ververhuizen

dag huis, dag tuin, dag opbergschuur. errol peert ‘m. fysiek dan, want psyochomentaal blijft ‘ie natuurlijk altijd op dezelfde plek. hier op het www.

11 jaar lang gewacht in een bunker. broeden. versleten heeft ‘ie veel. vriendinnen, flessen rioja, een haarvaatje in zijn long. tied veur een gragje.

geen opeenstapeling van neocortexaanse kronkels deze keer. geen openbaringen. alleen de vergane realiteit van kaarten uit een stoffige oude doos. inmiddels onherkenbare kandelaren, schriften met spinsels. leeg. schoon. opnieuw.

en deze keer wel op een plek die hij heeft uitgezocht. zijn plek. na bijna vier decennia.

maar niet alleen. neen! doerakken van om de hoek slepen en sjouwen. adviseren en mijmeren. met hem. voor hem.

want errol verdient die nieuwe, eeuwenoude blik op het water. met kinderschapen en kleutervarkens voor zijn geluikte grachtenraam.

nog even en het is lente. zouden er lamm’ren blaten, om hem en zijn bootje uitgeleide te doen?

we gaan het meemaken.

on de top from the wereld..

errols oplossing voor global warming

errol speelt al een tijdje met het idee om global warming op te lossen. zoals dat gaat, op straat.

monteer windturbines op alle electriciteitsmasten, en verspreidt de stroom direct via het net. goed voor de energiewinning, en het gelul over horizonvervuiling is meteen verstomd. want die masten staan er toch al.

alleen heeft errol de ballen verstand van techniek. maar hij denkt dat het vooral een verhaal wordt van constructie, winning, distributie, financiering.

blijven de masten staan wanneer er een instabiele kracht op werkt, of moeten deze worden aangepast? kost dat?

waar en hoe wordt de cumulatieve energie van de verschillende molens opgevangen? kost dat?

hoe wordt die energie het meest efficiënt aangesloten op het net? kost dat?

Wie schiet het voor?

om hiervoor een platform te genereren, denkt errol aan een combinatie van acties.

-nodig ingenieurs, vrije geesten, techneuten uit om met schetsen, prototypen en berekeningen te komen.
-lanceer een actiewebsite waarop bezoekers (hun intentie) aangeven om via een abonnementenstelsel oid een mastmolen – en het profijt ervan – te adopteren. (werkt ook goed als pitch naar fabrikanten, politiek, en energiesector).

kopie van dit idee is gestuurd naar peter broekmeulen. misschien kan hij er wat mee. of jij.

malen met mark molenaar

waarom heeft de ark van noach twee nooduitgangen?

abbechien: ‘ik had een affaire met greet’

abbechien kamehltehn, trendreflector, had ten tijde van de greet hofmans-affaire een affaire met greet hofmans. dat blijkt uit een door errol opgevangen heimelijk gesprek tussen abbechien en haar voormalig epileuse, wendy wow.

in de lobby van creation plaza, tijdens de pauze van de oriëntatiecursus: ‘een hobby? waarom niet’, vertrouwde abbechien wendy toe dat zij in 1953 ‘in het koningshuis een mieterse tijd had met greet hofmans’.

‘die greet deed het daar met iedereen’, smoesde abbechien naar haar toehoorder. ‘en ik was eenzaam na mijn break up. je moet wat’. wel bleek de escapade van korte duur. ‘we hebben één middag snoeiharde platonische sex gehad. dat was het. nooit meer iets van gehoord’.

berouw heeft abbechien niet, want ze weet waarom het bij die ene keer is gebleven. slurpend aan een cosmopolitan barstte in lachen uit: ‘ze trok het niet dat ze uiteindelijk buiten de top-tien van kwakzalvers van de eeuw zou eindigen, muts hola.’

tot zover abbechien.

malen met mark molenaar

graan. gedaan.